vent ein augneblink

Det var den dagen eg sette handa mi i ei humle.

2011-06-26T20:13:00.000+02:00

Neidå. Det er ingen metafor. Ekte oppleving - ekte smerte. OG eg har høyrd rykter om at kvepsestikk skal vere endå verre. Veit ikkje, har aldri blitt stukken av kveps før. Blir sjeldan biten av insekt. Utanom i dag; éi stk humle, og to raudmaurar.

Geniale mennesker har satt frå seg ein lilla sofa i Nordnesparken. Eg har okkupert den og vore sofagris og solsleikande samstundes. Geniale mennesker, I tell you! Har planar om å okkupere den ein hel del framover, dersom veiret tillét det. Eg inviterar deg på te der ein gong. Sumaren er fylt med jobb og potensielt med einsemd. Kanskje er det ein fin ting, eg har kanskje godt av å vere åleine med meg sjølv over lengre tid. Kanskje.

Angåande førre innlegg, forresten: Hahaha.

Degrees of stress

2011-05-10T20:54:00.000+02:00

PRIMARY stress:
-marked by strong force and loudness

ENG101!!!!!!!!

Men elles går det bra. Me har ein sofasurfar som insisterar på å lage mat til oss til alle døgnets tider. Ok, seier me, gapar opp og klappar oss mette og nøgde på magane våre. Jordbær. Sjokolade. Is. Laksepastarett. Endå meir sjokolade. Og jordbær.

Eg har fått eit freknebelte som går tvers over nasa og rundt auga mine. Dersom det freknar tettare ser eg kanskje litt ut som ei superheltinne. Superhelt-eigenskapen eg ynskjer meg er å stå på eksamen, eller å ikkje bli lei meg dersom eg ikkje står på eksamen for så å stå på eksamen når eg må ta den opp att.

Noko mjukt noko som kan dempe stress og/eller eit eventuelt fall.

Solglis og kos på dykk <3

Tida har vinger, påhengs og ff-knapp

2011-04-10T16:27:00.000+02:00

Sjokk: Det er visst ikkje sunt å leve i fortida. Men altså, kven kan eigentleg motstå den bittersøte nostalgien, altvarbetreførien..? Overraskande mange eg kjenner. (Eller tilsynelatnade mange, ikkje veit eg.) Istadenfor å tvihalde på fortida, slik eg gjer, tviheld dei på framtida - som om det er eit betre, sikrare alternativ. Høyrde nyleg om ein som unngår å bli fotografert, unngår å fotografere, nettopp fordi minnene ikkje skal halde han attende...slik at han kan fokusere på "skal bli" istadenfor "har vore".

Idealisten i meg vil "vere", leve ut augneblinken, strekke ut sekunda slik at dei blir elastiske, synlege og handterbare. Draumaren vil spinne meg ei framtid der grønehuset, eg, verda - alt er renovert. Og melankolikaren lar meg bade i minner, gode og vonde; eg kan gå på skattejakt i min eigen hukommelse, oppdage stadig nye ting, sjå situasjonar i nytt ljos.

Eg bruker tida mi til å fundere over tid. Vel utnytta tid, tykkjer eg.

Runa tilrår

2010-12-29T12:09:00.000+01:00

Når ein først skal skyte nokon av Arnfinn Kolerud. Fantastiske boka. Nok eit prov på at humor og det nynorske skriftspråk er særs kompatible. (Og ja, Are Kalvø er det første provet.)
Snø - finaste julepynten there is.
Å vere frisk i jula.
Juletre som er kjempefrodig lengst nede og nærmast ribba for greiner i øvre halvdel, så blir det ekstra spennande å pynte. Me blir meir kreative for kvart år som går.
Rokkering, ein slik ein med lodd i.
Rokkeringkonkurranse med heile familien første juledag.
Lysbilete. Montering, framvising, heile pakka. Når ein er liten er dette skikkelig døvt og slitsomt og slikt, men femten år etterpå er det liksom noko litt anna. Det er di eiga livshistorie. Det er liv levd og bilete som prov på det.
Mauling av pinnekjøt.

God jul og godt nyttår, vonar alle har/har hatt/kjem til å få det fint!

Eg hadde store planar om å skrive eit djupt og sjelransakande innlegg...

2010-10-23T12:45:00.002+02:00

...men det var før eg oppdaga desse bileta:

(Ifrå gode gamledagar på øya Røst i Nordland. Pingvinane døydde desverre ut etterkvart, men det såg ut til at det var artig så lenge det varte.)

Ofte tenker eg at me idag er særdeles lite lure og at menneskeheten ikkje vil sitt eige beste, men så blir eg fortalt om gamle tradisjonar og så må eg berre le; me har generelt aldri vore noko særleg lure.

2010-10-04T14:28:00.001+02:00

Det var ikkje noko spesielt som hende. Eg var heime og det var lyn og det var torden. Me skrudde av alt ljos, og sat ved vindauget og stirde ut. Tidvis kunne me sjå ein tydeleg sikksakk-forma ljosstråle, og me kvakk til. (Gud bedre, så underhaldande.) Eg sat med katt på fang, og mor mi nemnde at hadde dette vore då ho var lita, så hadde katten blitt sendt rett på dør. Kvifor, spurde eg, overraska. Jo, før trudde ein at katten tiltrekte seg lyn, og difor måtte ein alltid sørge for at katten var ute av huset når det var toreveir. Aaah, sa eg, så logisk, då. Og dessutan, fortsatte mor mi, måtte ingen sakser ligge framme, viss ikkje kunne ein vere sikker på at lynet ville komme til å slå ned. Og så lo eg, dumme, dumme overtruiske folka. Men no kjem eg på at eg konsekvent unngår å trakke på kumlokk, og det fordi søstra mi trur at dei bringer ulukke...

Har du nokre liknande tvangstankar? Og kva er det første du gjer når det byrjar å lyne og tordne?

Hausten er den nye våren

2010-09-02T17:49:00.000+02:00

Tjänare, godtfolk!

Her er eit familiebilete av kosebamsane til nabojenta heime:

ANALYZE THAT!

Dyredag

2010-05-25T23:24:00.001+02:00

I går reiste eg rundt i Gulen på
dyrejakt - men ikkje for å skyte dei, for å KOSE med dei! :-D Det var ein veldig fin dag med mange inntrykk og uvante lukter.Og ein god del fotografering, så klart.

Hos Jorunn møtte eg ein mafiakattebande. De ser gudfaren kjem bakerst til venstre. Han har ein forkjærleik for ekstremsport og har nyleg blitt påkøyrd to gongar. Verkar veldig nøgd med det. Då eg stod opp om morgonen er eg sikker på at det var det han prøvde å fortelje meg. For då eg såg ut døra, sette han augo i meg og sa "MEOEOEOEOEOEOEO!" (Nokon som snakkar katt, som kan oversetje, please?)

Jorunn og dei har PLUTSELEG ein hest i hagen, noko me så klart måtte nytte oss av. Eg reid (..? Usikker på bøyginga av "å ri", har sjeldan bøygd det eller gjort det)!

Og etterpå reiste meg og farsan til onkel for å sjå på dei nye sauene hans, 20 stk villsauer. Dei hadde tydeleg venta på oss og blitt fortalt at eg kom til å ta bilete, så dei stilte umiddelbart opp for å få tatt eit familieportrett.

Finaste sauene. Kan ikkje fatte kvifor dei blir kalla villsauer (...), dei er jo så koselege og sosiale. Og ikkje minst særs fotogene.

Sauer er dei morsomaste dyra eg veit om!

Eg har sett på desse bileta i ein time i strekk no, og ledd like hardt kvar gong den halv-skinna sauen dukkar opp. Når det er sagt, vurderer eg å lage ein eksklusiv saueblogg, der eg legg ut bilete frå mine framtidige sauesafariar. Kven veit, kanskje det går an til å gjere karriere ut av slikt..?

Er han daud, bloggen?

2010-05-02T19:58:00.005+02:00

NEI!

Her er det ingenting som er daudt; alt er i live, det pustar, spirer og helsar våren velkomen med jubel og glede! Nyleg, meir nøyaktig i dag tidleg, var eg i Danmark og såg meg ikring. Og der kan dei verkeleg dette med vår. For det første kallar dei våren "forår", eit ord eg syns er utrulig vakkert (med mindre ein uttalar det på dansk. Fåøærråøærr cirka). For det andre er det så mykje varmare og frodigare der enn her - folka er mykje varmare og frodigare der enn her. Verkeleg. Dessutan er dei mykje gode på å arrangere konfirmasjonar, noko eg fekk erfare denne helga. Det vart ein uhøgtidleg høgtidsdag. Dei norske gjestane vart mette og nøgde, og me var alle einige om at det er slik det skal og bør gjerast. Me kom vel fram til at det generelt rett og slett er latterleg deilig å vere norsk i Danmark, hurra!

Og fordi det første ordet i dette innlegget i seg sjølv er eit nektande og negativt ord, vil eg avslutte på følgande vis: Med eit positivt utrop og eit bilete av ei dansk stokkand som flørtar med ei anna dansk stokkand.

JA!

Lyckokatt

2010-03-03T12:21:00.003+01:00

Yndlingskatt, yndlingskattedikt og yndlingsversjon av tonesett yndlingskattedikt.

Jag har en lyckokatt i famnen,

den spinner lyckotråd.

Lyckokatt, lyckokatt,

skaffa mig tre ting:

skaffa mig en gyllne ring,

som säger mig att jag är lycklig;

skaffa mig en spegel,

som säger mig att jag är skön;

skaffa mig en solfjäder,

som fläktar bort mina påhängsna tankar.

Lyckokatt, lyckokatt,

spinn mig ännu litet om min framtid!

-Edith Södergran-

Nicolai Dunger – Lyckokatt

Utdrag frå "Å nei", eit melotragikomediedrama i éi akt

2010-02-16T15:27:00.007+01:00

Eg hadde, med hjelp frå mor mi, komme fram til at eg for ein gongs skuld burde gå til ein profesjonell frisør (og ikkje berre oppfordre tilfeldig forbipasserande til å klyppe håret mitt). I ein ljos augneblink i dag ettermiddag, fann eg ut at eg skulle sjå innom hårsalongar for å sjekke prisnivået på ein stuss, slik at eg kunne tinge ein time for seinare i veka. Men det utarta seg typisk nok litt annleis, ettersom eg endte opp hos den første frisøren eg gjekk inn til.

Slik hendte det:
[Tilfeldig frisørsalong. Tenk shabby, tenk avsides, trangt og tomt. Éin stk oversminka frisør med hår som ser ut til å ha cirka Muppetpels-tekstur, ventar desperat på drop-in-kundar. Ung jente droppar inn.]
UNG JENTE: Øh...Kor mykje tar du for ein stuss?
FRISØR: 340 kroner. [Gjer mine til å gjere seg klar for stuss.]
UNG JENTE: [Ser blank ut.] Åh. Eg berre går rundt og sjekkar prisnivået hos ulike frisørar, eg.
FRISØR: Neineinei, du vil ikke finne noe billigere! Litt lenger borte tar de 1000 kroner!
UNG JENTE: [Ser ut til å tenke seg om eit sekund. Sekundet går fort over.] Men då får eg det berre overstått her og no, då, dersom du har tid.
FRISØR: [Har så klart bøtter av tid.]

Og deretter sit eg i stolen i uendeleghetar medan ho fortel om heimlandet sitt og spør meg ut om kjærastane mine. Ho seier mellom anna at eg ser ut som at eg er 16 og at nabofrisøren er ein idiot. Etter at eg har fortalt om grunnen til at eg ikkje går til frisørar så ofte (nemleg at dei ikkje gjer som eg ber dei om), gjer ho noko eg ikkje har bedd henne om; ho "stylar" håret mitt. Det vil seie, klæsjar haugar med skum midt oppå hovudet og grev bestemt i hårbotnen med ei børste eg heilt sikkert vil møte att i fleire mareritt framover. Vondskapen kan samanliknast med den omstendelege tannsteinjakta tannlegen alltid insisterar på. Då ho er ferdig med å style håret, stussar ho litt til og erklærar seg ferdig. Eg kjenner meg forulempa, naken, men smiler, seier takk og "åh, så fint du klypte i nakken", betalar og går.

Til deg som les dette: Har vi ein laus avtale om at du stussar håret mitt neste gong det trengs?

Min venn Fløyen

2010-02-10T15:43:00.004+01:00

Etter nyttår har eg gått opp til Fløyen ein gong i veka, og har i grunn blitt retteleg glad i denne turen. Eg får vere for meg sjølv, eg får vere meg sjølv, gå i eige tempo og høyre på musikk. Sjølvterapi. Sjå vakre utsikta:

Og vakker utsikt er ikkje det einaste Fløyen har å by på!

Der er supre turløyper og kjelkebakkar og stiar av ulik stigingsgrad. Dersom du vil gå minst mogleg, tar du berre Fløibana opp og ned, supersmertefritt. Dei har restaurant, kiosk, eigen barnehage, leikepark og haugevis av rasteplassar. Dessutan er det veldig fin utsikt.

Om våren skal eg sitje her:

...og lese. Og filosofere. Og sjå på at våren er komen. Det blir bra.

ENDELEG

2010-02-02T13:41:00.004+01:00

har eg komme på kven Per Sundnes minnar meg om!

Er eg åleine om å sjå ein slåande likskap mellom herr Sundnes mister sir og Furby? Eg tykkjer i alle fall at dei er som to erter i ein belg.

My Poor Piggy Bank:

2010-01-13T18:09:00.009+01:00

Litteraturstudie-effekten begynner å vise seg på økonomifronten. I dag rekna eg og Anke ut summen for pensumbøkene på to skarve fag: 5200 NOK!!!! Og litteraturstudentar er ikkje kjende for si vilje til å selje bøkene sine vidare... I alle fall ikkje for halv pris.

Kva hendte med det frie ord?

Det er ikkje berre-berre å ha så lang juleferie, skal eg seie deg!

2010-01-06T19:33:00.006+01:00

Nei, det er det då verkeleg ikkje. Ein byrjar å tvile på kva spesialisering ein skal velje; allmenn litteraturvitskap eller engelsk litteratur - eller begge deler. Har verkeleg ikkje peiling på kva som passar meg best, sjølv etter å ha fundert på det dag-ut-og-dag-inn, fire veker i strekk. Og dette fører med seg ei anna uro - har eg rett og slett valt feil retning? Burde eg bli interiørarkitekt i staden? Eller hjelpe verda på fote att etter ein master i Miljø- og utviklingsstudier?

No sit eg og fabulerar. Dette er eg vanlegvis svært god til, både å sitje og å fabulere. Men eg kjem ikkje nokon veg. Eg har møtt på mine heimesnikra veggar (-i massiv mahogny, dersom nokon skulle lure). Difor vender eg meg til dei av dykk som har kjent meg ei stund og de eg studerer med: Hjelp..!

Alternativa i relativt tilfeldig rekkefølge

Allmenn litteraturvitskap.
Engelsk litteratur.
Dobbel spesialisering i allmenn og engelsk.
Hoppe på nytt studie etter jul.
Hoppe på nytt studie etter sommaren.
Kapitulere og flytte ut i skogen med kattane mine og bli trygdesnyltar først som sist.

Det er forresten ikkje så veldig krise om eg vel feil. Berre litt.

Eit siste spørsmål i 2009 -

2009-12-29T17:52:00.004+01:00

Kva er det meininga at ein skal gjere på nyttårsafta? Sånn reint konkret, altså - ikkje abstrakt. Julafta har liksom eit fast program hos dei fleste, medan nyttårsafta er eit par hakk meir uforutsigbart. Dei siste åra har vi daffa rundt heime heilt til midnattstider, då vi køyrer opp på ei høgd utanfor sentrum. Der sit vi i mørkret iført termodressar, med kakao på termos og god utsikt til fyrverkeri på begge sider av fjorden. Eg har forstått det slik at dette ikkje er vanleg. Kva er vanleg? Kva er vanleg? Kva er vanleg? Og kva gjer DU?

Ein ting er sikkert - det er ikkje noko kult å vere denne frosken (som "Døydde i kappløp til paringsplass", som det heiter på NRK Sogn og Fjordane sine nettsider) på nyttårsafta:

Yup. Ganske så ukult.

Godt nyttår, alle saman!

O for O jul med di glede, eller Oppfordringar

2009-12-14T12:18:00.005+01:00

Hurra, no er eg ferdig med førstesemesterstudier! Eg gjentek, HURRA! No kan eg skrive blogginnlegg att utan å få dårleg samvit. Det føles heilt ok, må eg seie.

Oppfordringar:

Dersom du har Spotify, men ikkje Premium - skaff! Ver snill med musikkbransjen. Særleg når det er jul og dei jobbar ræva av seg for å loppe oss for pengar :)
Til nynorskbrukarar: lat dykk provosere av at bokfolket, som jo tradisjonelt er våre vener, sviktar. Til og med på Norli er det ikkje mogleg å finne til-frå-lappar, berre til-fra. Eg gjer konsekvent a'ane om til å'ar. Oppfordring. Samhandling. Aksjon merkelapp.
Ikkje sjå Christophe Honorè-filmar. Berre lat vere.
Lag marshmellows frå botn av!
Smil til ein framand. Dersom du ikkje veit kven du er - smil til deg sjølv.
Les ei bok, såklart. Gjerne Forføreren av Jan Kjærstad.
Og ha ei finfin førjulstid! :)

Do-litteratur

2009-11-23T17:06:00.002+01:00

Sydneshaugen er digert. Ein kjenner seg så liten der ein går rundt i ein labyrint av gongar på leiting etter eit toalett. Men når ein omsider finn toalettet, set seg ned og ser seg rundt, merkar ein at ein ikkje er aleine om å kjenne seg liten av og til.

Eg (skrudde av lyden på mobilen og) tok bilete for å dokumentere det:

Procrastination blues

2009-10-11T11:06:00.003+02:00

Ein tolv-taktars blues improvisert over eit emne som ikkje interesserar meg, i ei særdeles desperat stund. Ciss-dur.

Filosofar er rotne
Eg tippar dei visste at eg kom til å sitte her og måtte skrive om dei, og at dei filosoferte så mykje og så vanskelig berre for å provosere nettopp meg.
Ein dag skal eg ta hemn.
Men foreløpig sit eg her med mine 93 av 1500 ord om ingenting.
Eg prokrastinerar. Eg er blå.
[Plystresolo]

Kulda setter inn

2009-10-04T17:26:00.002+02:00

Brrrrrrrr!

Det er oktober og allereie iskaldt! I natt la eg meg med hue og vakna med snue. Korleis skal det gå i november, for ikkje å seie desember?!?

Alba, den sjølvlysande kanina

2009-09-25T10:34:00.002+02:00

"Eit døme på Kac sin transgenetiske kunst er prosjektet Genesis, der han laga eit "kunstnargen", det vil seie eit syntetisk gen som ikkje finst i naturen. Han skapte dette genet ved å omsetje ei setning frå Skapingsskildringa til morsekode, og deretter blei denne morsekoden omsett til ein DNA-sekvens. Det resulterande genet vart så brukt til å skape sjølvlysande algar. Det neste prosjektet hans var å lage den kunstige kanina Alba ved å klone eit gen frå sjølvlysande maneter inn i eit befrukta kaninegg."

Eg skal skrive seminaroppgåve om kunst og moral og skal ta utgongspunkt i debatten om dette "kunstverket" til Eduardo Kac. Noko seier meg at eg kjem til å ha vanskar med å argumentere for at dette er moralsk forsvarleg...

Kjære Aristoteles

2009-09-22T22:06:00.002+02:00

Han kan få sagt det.

Ei god framstilling er som ein fisk. Den har hovud, kropp og hale; først
seier du kva du skal seie, så seier du det, og så seier du kva du har
sagt.

Malen for ein akademisk tekst er altså å gjenta seg sjølv minst tre gongar. Check!

Er det berre eg -

2009-09-18T21:14:00.000+02:00

...eller er folk litt treige på bloggefronten for tida?

Min mini

2009-09-11T14:24:00.004+02:00

I dag henta eg min Amilo Mini på politistasjonen. Ja, då har eg vore der òg. Sjekka ut systemet frå innsida, liksom. Det er ikkje kjekt når folk stel tinga dine, og iallefall ikkje når det i stor grad er din eigen feil. Fekk meg ein lærepenge der, altså. Men eg har ikkje planar om å byrje på eit nytt og betre liv. Kva er eit bra liv? Eg er i ferd med å byrje eit annleis liv. Eit annleis liv frå det eg er vant til. Tenke seg til at eg kjøpte sib-treningskort... Det er berre eit handfast prov på at alt er mogleg!

Er DU ein potensiell tjuv?

2009-09-04T09:40:00.002+02:00

Kven som helst kan stele. Det gjer det hakket vanskelegare å ha ting når ein blir obs på at dei kan bli stolne til eit kvart tidspunkt.

Sjå for deg at alle festar dei viktigaste eigendelane sine til kroppen ved hjelp av eit belte (jfr. "haleleiken"). Folk festar pengar på seg, CD-samlingar, godstolen, campingvogna, ja, jamvel personar! Deretter spring dei rundt og prøver så godt dei kan å unngå nær kontakt med dei andre som spring rundt. Du spring òg, men du tenker på heilt andre ting enn å vere forsiktig. Plutselig merkar du at du har blitt lettare. Du er ikkje baktung lenger. Så må du kjenne etter. Du slår deg sjølv lett på korsryggen, der er det no ein tom plass! Og du snur deg - ser røykskya etter tjuven som la på sprang tre sekund før du merka at noko var gale.

Kva ville du ha festa i beltet?

Eg burde ha festa PC-en min i det beltet, og sminkesakene mine og mobilen min. Eg er no foruten alle. Det er tungt. Og lett. Dersom eg fjernar fleire ting frå beltet, så lettar eg kanskje?

Desse mine minste

2009-08-31T09:39:00.000+02:00

Mitt dårlege samvit luskar rundt med kopp i handa
Om natta kjem han ut frå skuggane og inn i gateljoset
er umogleg å unngå
vil ha småpengar, ei varm seng
eit venleg ord, eit smil
Men eg spring
Heim til mi varme seng

Det nye

2009-08-13T17:41:00.000+02:00

Eg er nettlaus men stort sett ved godt mot!
- Kjærleik frå vakrebyen

"Ja, so, nei, so, atte da..."

2009-08-05T18:54:00.005+02:00

GAAAH!

Eg blir gal! -nare!

Litt etter litt, nesten umerkbart, har dei eldre sine dialektord og samtaleemne og alt i hop sneke seg under huda mi og inni hovudet mitt. Og blitt der! "Da va no oie te trålltjeringe!" No har det blitt utrulig mykje vanskeligare å kommunisere med jamnaldringa på ein "ungdommelig" måte. Flautt. Så lett lar eg meg påverke. Men eg kjem til å sakne pasientane når eg flyttar til Bergen. Dei er heilt fantastiske! Gamlingane mine..:) Det verste med mine nye vener (bortsett frå dårleg hørsel og luktesans) er at dei jo er mellom 80 og døden. Merkar på mine kollegaar at dei er godt herda, reagerer lite på at éin etter éin går bort. Veit ikkje heilt kva eg syns om det. Det er vanskelig å få døden så tett innpå seg. Difor skal eg studere litteratur! ;) Kjempeteoretisk. Muligens kjedelig. Forhåpentligvis ikkje. Nei. Interessant. Ok?

Sidan eg og Jorunn er kjempelike og likar å gjere akkurat det samme (?!?) tenkte eg skulle herme etter henne og legge ut bilete frå eit av hennar besøk:

Mmmmm. Lukta av jordbær og sjø. Kjensla av sol og sval vind. Ferjestøy i bakgrunnen. Sommar.

Ut i intet

2009-07-24T18:47:00.002+02:00

Framtida. Hopp i det. Skummelt, men avgjerande.

I desse dagar då ein har kome inn på litteraturstudiet og prøver å sentrere tankane om nuet og nåret istadenfor dået, merkar ein at ein ikkje er heilt klar. Men ein gledar seg likevel!

...

2009-07-20T16:04:00.002+02:00

Livet er sprøtt.

Vintage Stories

2009-07-08T17:44:00.005+02:00

Skulle gjerne ha sagt at det eg likte best med å vere heimehjelp var nettopp det å få hjelpe. Men heilt ærlig så er det kjekkast når dei eldre unnskyldar seg og forlet stova for å gje med vaskerom. Eg står aleine i ein framand si stove. Ein framand sine møblar, ein framand sine minner. Og eg ELSKAR det. Eg elskar å myse på bilete frå det morgongryet av det 20. hundrepret. Le av 80-talsfrisyrane til barnebarna. Ingenting er meir inspirerande, fascinerande, enn levde liv.

Elles høyrde eg eit kåseri på radioen i dag der kåsøren satte spørsmålsteikn ved grensesetjinga mellom vintage og gamalt skrot. Kva er kva? Kan ein mobil vere vintage? I så fall er min det. 6610i. 5-årsjubileum. Huzzah!

Rundt neste sving: GF, Korsvei, glede

Det er betre å ha éi høne på taket enn ein fiskar i hagen

2009-07-05T18:18:00.004+02:00

Polakkar!
Dei er overalt! Særleg har dei ein tendens til å okkupere sjølinja. Når eg vil ete frukost i hengestolen med utsikt over fjorden, står dei nedpå berga og fiskar. Ingen fiskar like høglytt som polakkane våre. *SPLÆSJ* - idyllen brutt. Dei fiskar òg på min favorittbadeplass. Her er det gjerne fleire om gongen. Og dei snakkar ikkje. Ikkje med kvarandre, og ikkje med oss. Dersom eg vil bade på stranda, spradar dei rundt i badetruser, røykar, glor, solar seg, forsøplar. Nok, nok, nok!

(Høna på taket; badmintonhøna som flaug litt for langt, men som vi heldigvis fekk ned utan for mykje kav. Badmintonhøner er i det heile enklare å ha med å gjere enn polakkar - sjølv i motvind.)

Eldrebransjen

2009-07-02T19:57:00.002+02:00

Den minst glamorøse bransjen du kan tenke deg. Eldrebransjen. I sommar er eg heimehjelp, har jobba som det i eit par veker, og har allereie fått eit lite innblikk i kva som manglar i eldreomsorga; omsorg! Det verker på meg som om dei fleste jobbar i eldrebransjen fordi det er ein pengeinnbringande jobb, ein jobb det er lett å få sidan det trengs så mange. Samstundes får ein god sjølvkjensle fordi ein hjelper menneske som treng det. Men det å ta seg tid til eldregenerasjonen burde ikkje bli sett på som ei god gjerning - det burde vere sjølvsagt! Kva feiler det generasjonen vår? Kva feiler det foreldregenerasjonen? Noko av det første ein burde lære, og burde fortsette med å praktisere i dagleglivet, er å ta vare på kvarandre.

Diktatoruna

2009-06-25T18:00:00.003+02:00

For tida driv eg med eit prosjekt kalla Mission Decision. Det går ut på at eg prøver å disiplinere meg sjølv til å gjere ting eg ikkje har lyst til - men har godt av. Eg jobbar som heimehjelp, noko eg ikkje er spesielt gira på i utgongspunktet. For tungt og for mykje ansvar. Men likevel gjer eg jobben min, gjer den godt og trives ganske bra. Eg tar fleire enn ti sit-ups. Eg dyppar meg ikkje, men badar, faktisk badar, fleire gongar om dagen sjølv om eg syns det er grusomt kaldt. Etterkvart er det ikkje så gale likevel..! Kven hadde trudd det? (Handsopprekning.)

For å feire meg sjølv, vil eg avslutte innlegget med eit bilete av mi yndlingsindiskepopsangerinne; Runa Laila:

Paperbackminner

2009-06-21T13:53:00.005+02:00

Eg har ei vakker pocketbok fylt av minner og helsingar, teikningar og dikt. Takk til alle de som skreiv - det er rørande lesning! :) Kan nesten høyre dykk for meg når eg les i den. Saknar dykk alle. Føler meg halv utan.

Britt Linn... Diktet tok pusten fra meg.

"Dikt: Brokkoli
Brokkoli brukes bare rundt rare
bananer. Bruker Runa brokkoli
rundt bananer?
Belysning brukes rundt Runas
bananbrokkoli.
Bruker Runa
breiflabb? Bedrøv!"

Seriously, though -

2009-06-17T18:23:00.001+02:00

kva er poenget med prøve-VM i fotball?

Om å komme i nærkontakt med veggen

2009-06-15T19:29:00.002+02:00

Eg kjenner veggen under fingrane. Den er tårevåt, blodraud. Eg vonar eg aldri kjem nærmare den enn eg er no. Eg set spørsmålsteikn ved ting eg før såg på som sjølvsagte (t.d; Er litteratur eigentleg så interessant? og - Kva er poenget med prøve-VM i fotball?).
Blanda kjensler. Dei fleste kjenslene mine er blanda. Òg når det gjeld det å slutte på Kongshaug.

Well DONE

2009-06-09T17:18:00.002+02:00

Ferdigferdigferdig!!! Eksamen i hovudinstrument er unnagjort, og det gjekk faktisk ganske bra. Men fytti så flinke klassekameratar eg har! Eg berre og ho berre og alle berre. Alle har jobba sinnsjukt hardt og takla presset på imponerande vis. Gratulerer. Virkelig. Elskar alle ihop. Og ikkje berre fordi de er flinke.;)

Nei, no må eg reise. Skal mørbankast av min onkel..! :-) (ein form for massasjebehandling som etterlet seg ein del blåmerker. Det ser verre ut enn det er. Ikkje bekymre dykk.. Hm. Kanskje eg skal legge ut før og etterbilete seinare.)

Om å vere rettelig stolt og positivt overraska over at eg har overlevd dei siste dagane

2009-06-05T22:26:00.008+02:00

Av og til føler eg det om om eg sit aleine på ein slitt stol i eit hjørne...

...og av og til så gjer eg det faktisk òg!

Stolen er for øvrig mitt siste Fretex-funn og mitt første møbel til leiligheten. Dessutan har vi (les: mor til Maria) fått tak i to stk sofa. Det er altså plass til éin Britt Linn og éin person av større storleik på overnattingsbesøk om gongen. Velkomne skal de vere! :)

Om å leve i nuet

2009-06-02T15:37:00.003+02:00

Kvifor skulle eg ha lyst til det? Eg er blærebetent, deprimert og har eksamensnervar. Heldigvis er det eine lyttedømet til MiP-eksamen ei Beatles-låt. 60-talet...

Eg vil leve på 60-talet. Nu!

Happy Avenue...

Valgets hvaler

2009-05-20T13:21:00.003+02:00

Facebook etter Kongshaug...

Dei vaksne sine rekker

2009-05-14T18:36:00.002+02:00

er uendeleg lange, og det er vel heller snakk om køer enn rekker. Mykje venting, mykje forvirring. I det siste har eg og (i)Maria fått erfare dette. Som før-vaksne, i ferd med verkeleg å tre inn i dei vaksne sine køer, blir det forventa at vi skal kunne greie alt slik -> *knips* !
Det har nyleg gått opp for meg at pengar ikkje veks på tre. Det er ikkje berre eit rykte, det er faktisk sant! Kven skulle ha trudd det..

Bustad snart i boks. Det skal bli fint. Så lenge ingen tvinger meg inn i rekker og køer eg ikkje er klar for. Eg er for ung til bli vaksen og ansvarleg.
Så det. Så.

I'm troubled...

2009-05-09T12:53:00.005+02:00

Quiz result: "Who are you in Ally McBeal?"
- You're Ally!

Romance, unicorns and dancing babies! You can't seem to go a day without a little drama. You dream of finding true love and prefer to retreat to your inner world whenever the real world lets you. You actually have a lot of blessings, just open your eyes!

For tida held vi på med 3. sesong av Ally McBeal. Ikkje le. Det er faktisk utrulig underhaldande, og ikkje like hjernedødt som ein skulle tru. No når vi har fulgt "Ally og venane hennar" over fleire sesongar har vi begynt å sjå linkane mellom vi som ser på og dei vi ser på. Eg har aldri tvilt på at eg er lik på Ally, men no står det svart på kvitt.

Hello, my name is Ally McBeal.

Tankar om ord, ord om tankar

2009-05-01T19:16:00.006+02:00

Eg kjenner at det kanskje nærmar seg. Eg kan snart skrive det eg tenker. Eg kan snart tenke slik eg vil skrive. Dette har eg venta så lenge på. Har hatt historiar eg har villa fortelje, men orda samarbeidde aldri. Mitt avgrensa ordforråd og mitt syn på korleis ein burde skrive; ingenting var klart. Ingenting gjennomtenkt. No tenker eg gjennom alt. Vektlegger sikkert det minst viktige. Det veit eg at eg gjer. Det fins viktigare ting i livet enn sære dagdraumar.. Desse dagdraumane.. dei har stort sett vore bilete, filmsnuttar, utan lyd. Lyden har eg tilsett. iPod er fint, sånn. Viktig instrument for oss dagdrøymarar. Men av og til, no i det siste så har eg begynt å spinne på ord. Ord har sett seg saman heilt utan mi hjelp, dei har berre stabla seg på perfekt vis til setningar som eg ikkje skjønnar at eg kunne ha formulert sjølv. Det er jo det eg tenker. Det stemmer med tankane, tankane som er tankar utan ord. Men no har dei blitt konkrete. Dei er lettare å få tak på. Eg tar meg sjølv i å tenke, dette er genialt! og, det må eg skrive ned. Uansett om det er midt på natta eller midt på dagen, så skriv eg det ned. Alt kan brukast. Tid kan kastast bort, men ikkje ord. Eg gler meg til å kunne bruke orda rett. Gjensidig respekt meg og orda imellom. Takk.

Forresten: kan nokon forklare meg kvifor eg lengtar til Sverige? Kjempesært.

Flowers in the window

2009-04-24T21:46:00.002+02:00

I dag oppdaga eg at blomsten min, som eg ikkje har vatna på eit halvt år, fortsatt lever! Den blomstrar, faktisk! Kanskje alt håp ikkje er ute likevel? :)

Og på veg over plassen til matsalen møtte vi på to småjenter på skøytesko. Skøytesko er geniale, og eg syns det er svært irriterande at ikkje jenter på min alder ikkje kan bli sett med slike sko utan å bli uglesett. Eg spurte i forbifarten, "Fins dei skoa i størrelse 38?" Magisk nok så var den eine jenta sine skøytesko i rett størrelse, og eg høyrde meg sjølv spørre - "Kan eg få prøve dei?" Og så prøvde eg dei. Eg var berre heilt sinnsjukt dårlig, men fytti så kjekt!

Du - haust det du sår!

Dunk dunk dunk dunkdunk dunk...etc

2009-04-18T18:34:00.012+02:00

warning; emomoment

I skrivande stund er det fest utanfor internatet. Føles iallefall sånn ut på den dunkande bassen frå naborommet. Britney Spears. Slave 4 U. Vorspielet til russetida varer i endå nokre veker, og eg må innfinne meg i å vere omringa av medklassingar som stort sett berre tenker på russebukser, russenamn og å høyre så mykje på russelåta at den til slutt blir ein del av dei.

Eg trur det er ein del som har ei oppfatning om at eg er anti-russ, og ikkje berre ikkje-russ. At eg har øydelagd noko i klassemiljøet. Noko avgjerande som ikkje kan fiksast. "Du ber jo om å bli ekskludert!" Vel, i utgongspunktet var eg ikkje-russ, men dersom det er sånn det skal vere kan de ikkje sjå bortfrå at det kjem til å bu ein anti-russ blandt dykk i russetida. And you know what that means! - The enemy...

< / emo >

Neida. Lovelovelove.

Ralph Vaughan Williams møter Sushi Kids. Eg møter Gaute-Lisa.

2009-04-15T18:47:00.001+02:00

Spennande utvikling på musikkfronten.

For tida høyrer eg på the Kinks (erkebritisk superband som hadde si stordomstid på 60-talet), Vaughan Williams (britisk komponist som skreiv vakker, vakker musikk bygd på engelsk tradisjon og hans geni) og Sushi Kids (nederlandsk ABBA-coverband anno 90-talet). Og alle er heilt fantastiske! Sistnemnde er vel objektivt sugen musikk, men den tar igjen på at den har høg underhaldingsverdi. Ingen såkalla guilty pleasures herigarden, nei!

Det har vore sommar i dag. Vi hoppa over våren og gjekk rett til sommaren. Det føltes godt, sjølv om eg veit at det ikkje kjem til å vare lenge... Dei mørke skyene ligg nok på lur i horisonten allereie, kjenner eg veiret her rett.

Sommarkjensla blei forsterka av at eg såg ein sitronsommarfugl flagre frå blomst til blomst etter eg hadde vore badevitne for barske gutar. Det har alltid vore det viktigaste sommarteiknet for meg, sitronsommarfuglen, altså, så eg vart heilt glad og varm inni meg. Like etter ropte ein av gutane meg bort til eit tre, og der låg det eit daudt ekorn på bakken.

Nedtur.

Vi sto i ein halvtime og diskuterte kven-kva-kvar. Kven var dette ekornet? Vi døypte det Gaute-Lisa etter to tilfeldige personar som gjekk forbi. Kva skulle vi gjere med det? Lage samtidskunst, så klart. Og kvar skulle vi gjere av det?

Akkurat det vil eg ikkje seie...

Her er Ralph Vaughan Williams og hans katt. Søt mann, søt katt.

Reiseinstinkt

2009-04-11T13:44:00.003+02:00

Eg elskar dette biletet. Loveitloveitloveit. Eg kallar det nye bloggdesignet "1 bilete/1000 ord". Kva ord tenker du på når du ser biletet over?

Mitt reiseinstinkt vil ha meg til Shetland. Og dit skal eg med S/S Statsraad Lehmkuhl i eksamenstider. Madness, I tell you. Eg blir nødt til å selge Jethro Tull-billettane mine for å få råd til det. Likevel. Trur det kjem til å vere verdt det...

*drømme seg vestover*

Bli med! :)

Under reconstruction...

2009-04-11T11:38:00.002+02:00

Bloggen, altså.
Farvel til tretemaet, velkommen til...
?

Nummer 2

2009-04-07T18:50:00.005+02:00

Neste ut: "Pretend-I'm-a-tree-and-hug-me"-designet.
Yay or nay?

Grunnen til tre-/naturtemaet er rett og slett at eg har gravd i molda i heile dag. Eg trivest med grønne fingrar og møkkete negler.

...

Forresten. Dette her er prislaust (priceless), i mangel for betre ord:

Runa Laila. Superuna.
lol

Overflatekunst

2009-04-05T12:24:00.008+02:00

Då eg har mykje fritid i ferien vil eg bruke litt av den på å eksperimentere med bloggdesign. Finne meg. Eg vil komme fram til eit design som ropar "Runa!". Så rop gjerne namnet mitt når eg har funne det, eller kommenter undervegs.

Først ut: impresjonisme.

AMILO!

2009-03-30T19:06:00.005+02:00

Eg. Har. Fått. Meg. PC.!. (Med trykk på alle ord og teikn)

I ein alder av 19 år har eg altså fått meg min første personlige computer. Og den er knøttliten kjempesøt og heiter Amilo. Største fordelen med at den er så liten (utanom at eg har lommer som er store nok til å romme den), er at jo mindre fysisk plass den tar, jo mindre plass tar den i livet mitt. Viss du tok den.

Men akkurat no feirer eg den litt og prøver å bli vant til den.

Søte, fine, flinke lille pc'en.

K-ordet

2009-03-16T13:07:00.002+01:00

vekk ikkje kjærleiken
eggja den ikkje
før sjølv han vil!

Tåre du tarv ikkje falle

2009-03-13T13:31:00.005+01:00

...

Eg gret på dei merkelegaste tidspunkt. Og ikkje minst så gret eg oftare enn alle andre, noko alle andre er einige i og fullstendig klar over. Det er ikkje snakk om hysterisk hiksting, det er berre trillande tårer og snørrete nase. Klart, eg syns det er komisk og eg ler som oftast av meg sjølv samstundes som eg gret, men det er berre utrulig upraktisk.

Er det berre kjenslelivet og hormonane som avgjer at ein har lett for å gråte, eller kan det òg vere kjemisk betinga? At nokon av natur produserer meir tårevæske enn andre? Å. Lat det vere det siste.

...

Den kalde fine tida

2009-02-28T16:23:00.002+01:00

Saunavarme i stova. Snøstorm ute. Sjokolade innan rekkevidde og ei god bok på fanget.

Vinterferie!

En engel som følger meg

2009-02-08T11:09:00.002+01:00

Eg trur ikkje på reinkarnasjon eller noko slikt, men eg må innrømme at eg er litt nyfiken på bakgrunnen til raudstrupa som tassar rundt på tunet. Mor mi har sida mormor sin død funne trøyst i å tenke på raudstrupa som eit vesen som har noko til felles med mor hennar. Roleg og tålmodig. Vaktande. Mørke, vitande auge. Menneskekjær, men ikkje altfor oppsøkjande. Lar deg ta initiativ. Lar deg finne ut av ting sjølv.

Då eg var lita, hadde eg ei raudstrupe som heitte Tammen. Eg kunne nesten halde henne i handa, så tam var ho. Det var fantastisk å kunne vere så nær naturen; både trygt og farleg på ein gong. Eg gløymde alt det vanskelege omkring meg. Og no har Tammen dukka opp på nytt. Eller Ellen. Eg vil kalle henne Ellen, etter bestemor mi. Passar eg på henne, der eg sit og kastar brødsmular bortover asfalten, eller passar ho på meg?

Should auld acquaintance be forgot in 2009?

2009-01-01T15:04:00.003+01:00

*NO!*

Artig, artig. Så fekk eg oppleve det òg. 2009. Totusenogni. Byrjinga på det siste året i det første tiåret i det nye milleniumet. Tenk på det.

Då eg sto på ei høgd ovanfor bygda ved midnatt for å sjå på rakettane, merka eg at ingenting eg såg eller høyrde av fyrverkeri kunne overgå den krystallklare stjernehimmelen... O, mitt ord. Det var storslått. Så kom eg ihug dette (Wergeland?-)utsegnet; "Klag ikke under stjernene over mangel på lyse punkter i ditt liv". Og eg begynte å telle. Og eg vart ganske overvelda.

Mest sannsynleg så er DU eitt av dei lyse punkta i livet mitt!

Happy New Year?

Denne søte juletid

2008-12-25T15:00:00.002+01:00

Så har vi vaska gølvet, pynta tre, lagd pepperkake-monolitt og feira jul. Vi har eit par hysteriske kattar i huset, Lille Py(thon) og Mons, som har prøvd å sabotere alt det tidligare nemnde. Slitsomt, men voldsomt underhaldande. Grunna ei seksdobling av antalet TV-kanalar i forhold til tidlegare år, vil jula 2009 bli kjend som "den jula vi såg på fjernsyn"... Høyrde på radioen at fjernsynet er den nye kyrkja. Trist, eller kva?

I dag song og spelte eg i ei halvtom kyrkje. Det er kjekt å kunne bidra - men ikkje når ein er den einaste. Fekk elles ei nederlandsk salme av organisten. Fiiin. In God rust mijne ziele.

Tusen takk for alle kjempefine og koselege gåver og julehelsingar! Glad i dykk alle :-)
(Særleg Karoline; du er sjenial!)

GOD JUL!
falalalalalalalala!

Utålmodig

2008-12-15T17:06:00.004+01:00

Til jul ønsker eg meg ei tidsmaskin.

Den skal kunne reise både framover og bakover i tid, og den skal ikkje sjå ut som ei maskin. Eg vil ikkje vite kva som får den til å fungere, berre at den fungerar.

J-I-N-G-L-E-BELLS

2008-12-02T13:55:00.006+01:00

Vi er ferdige med Kongstock -08, og har cirka 1000 prosjekt att; men kva gjer vel det?

DET ER ADVENT!

Eg synst dette albumet er like morosamt kvar gong eg finn det. The Butties covrar Beatles-låtar og julesongar på éin og same tid! Sjekk ut Joy to the World/Please Please me!

http://cdbaby.com/cd/butties

Elles er det adventstid i Khurtbekistan. Det er det koselegaste. Lappekalender og juleplater og julesongar under teppe og peppernøttdeig. (Ikkje det siste, forresten, lageret er tomt for tida.)

Takke meg til Barbie!

2008-10-18T12:01:00.004+02:00

Ikkje mist respekten for meg totalt, då. Eg tykkjer faktisk det er kjekt å sjå "Barbie i Nøtteknekkeren" i jula. - Men det er ikkje like flautt som at eg i går i ein svak augneblink fann ut at det ville vere underhaldande å sjå "Bratz - the movie". Mulig. Lågare på rangstigen enn fjortisfilm. Skjer aldri att, uansett årstid. Pinkiepromise!

Kven er nærmast oss anatomisk...? Hm...

Sann kar

2008-09-29T18:37:00.005+02:00

Eg prøver å forklare far min at han ikkje treng kjøpe alt berre fordi det er billig. Eg seier at han lir av samlemani.

Pappa utbryt med ein idealist sine skinande auge:

"Visst har eg samlemani! Eg er ingen jeger, eg er ein samlar, ein sankar. Runa - eg er ein sann kar..!" Han ler hjarteleg.

...og når du kjenner deg så tung i kroppen at du trur du vil komme til å synke ned i bakken og bli eitt med moder jord ganske snart:

2008-07-02T18:31:00.011+02:00

et sjokoladen du lovde deg sjølv at du ikkje skulle røre

sett på det nye Sigur Rós-albumet

legg deg midt oppi alt rotet som har samla seg på stovegolvet og

S v e v...

Den sumaren eg fylte diesel...

2008-03-16T18:06:00.000+01:00

Søren. Eg er snart vaksen.

I dag gjekk eg med på å la min far tvinge meg til fjells på skitur, sidan han legalt ikkje kan tvinge meg til noko etter onsdag. Trur han sette pris på det. No som eg har fått att kjensla i fingrane kjenner eg at eg i grunn sette litt pris på det, eg òg.

Planar for ferien:

Lese ut minst tre bøker (éi av dei bør vere Synnøve Solbakken)
Plutseleg og overraskande å kunne nederlandsk når eg vaknar ein morgon
Work work work = money money money
Legge på meg, så eg slepp å fryse slik heile tida
Rytmisk eller klassisk song? Må finne ut. Snart.
Pugge dikt
Skaffe ein megafon
Oppdatere meg på kva som hender rundt omkring i verda
Hekke (klyppe hekk). Kanskje svi litt gras, dersom eg er heldig
Bake mykje
Sove mykje
Skrive mykje. M.a. ein artikkel titulert: "Do - før og no"

Fekk ein mail frå søster reisande Åshild. Ho er i Dublin no, skal vidare til Skottland og så vidare til der ho skal etter ho har vore i Skottland. Trur eg får Ibarra-kakao av henne når ho kjem heim frå borti høgget over litt av pytten. Glade dag!

Har eg fortalt deg at du er vakker?

Meddle not in the affairs of the dragon; for you are crunchy and taste good with ketchup.

2008-02-19T17:23:00.000+01:00

Puff vs Albi:

Mm.

Eg må måle noko. Outpour of emotions. Nuh.

Across the Universe

2008-02-02T14:10:00.000+01:00

------------------------------------------------Mother and child, Pablo Picasso

Kulturell fredag:

Bibliotek
Kunstutstilling på Lysverket og Stenersen (->Picasso!<-)
Kakao på Molière
Across the Universe på kino

I denne søte førjulstid -

2007-12-23T17:53:00.000+01:00

Eit haiku til å tygge litt på:

"Glass balls and glowing lights

Dead tree in living room

Killed to honor birth."

Og ei lita julehelsing frå The Pogues og Kirsty MacColl:

Denne versjonen er teksta. Veit at det er mange som aldri har fått med seg kva dei syng. Det trengs trening. Og google.
The Pogues heitte forøvrig Pogue Mahone før. men plateselskapet fekk dei til å bytte til the Pogues, i og med at pogue mahone (eig. póg mo thóin) er irsk gælisk for "kiss my arse".

God jul, alle ihop!

Ymse kuriositetar

2007-12-12T13:04:00.000+01:00

http://gemueseorchester.org/
http://alaska.net/~clund/e_djublonskopf/Flatearthsociety.htm
http://frozendeadguy.com/

Today's question is:
"Hva er velvære?"

Up(to)date

2007-12-07T21:19:00.000+01:00

Var i Dublin i oktober. Culture-culture-culture! Mmmm. Fekk forøvrig grådig bra augekontakt med ein sel.
Er no i minus på kontoen. Kom veldig brått på, i og med at eg trudde eg var ganske heftig i overskudd. Må ha skjedd ein feil. Skal likevel til by'n og handle julegåver i morgon. Kanskje som gatemusikant..?
Kongshaugfestivalen er forbi. Det var konge. Shite så bra. Eg likar. Eg likar mykje. Eg likar mange og masse, og, ååååå, gruar meg til neste år når det er vår tur.
Bakte pepperkaker med KAurlien og åt halvparten av deigen. Ho rydda i klesskapet mitt og eg vaska badet hennar. Det må vere kjærleik.
Er nyforlova. :) Dette visste de ikkje, nei! Er dessutan forelska i ein annan. Neida. Eller kanskje... Dei som kjenner meg godt eller best veit kva alt dette dreier seg om. Og at alt ikkje er like seriøst. Sjølv om... Hm. Bør kanskje få ein eigen post dette her.
Sett alt for mange skumle filmar (er veldig engasjert under desse. Kan vere litt slitsomt å sjå dei med meg i lengda). Sett alt for mykje "Slå på ring" (dette kan forsåvet òg vere litt forstyrrande å sjå med meg). Sett alt for få glade menneske; alle er stressa, leie og deprimerte.

*But lo and behold - the holidays are coming!*

I går var det Sinterklaas. Difor:

Sinterklaas kapoentje,

gooi wat in mijn schoentje,

gooi wat in mijn laarsje,

dank u, Sinterklaasje!

Galskap.

2007-10-21T14:57:00.000+02:00

Billettane vart bestilt same dag som vi bestemte oss for å reise.

Dette er pur galskap

Tre mindreårige på frifot i langhelga*

Skummelt i vinkel og i mente**

- Likevel dansar mageinnhaldet riverdance*** i rein begeistring.

Eg, Karoline og Velsemøy skal til Dublin! (Arh-arh!)

Dette er særs lite relevant, men eg føler det er på tide verda får sjå det. - http://www.youtube.com/watch?v=OLdA4zKp-00

* -som vi har gjort litt lenger for anledninga
** av lat. in mente
*** her: irsk dans; eig. ei irsk danseframsyning samansett av ymse folkedansar.

Yeahr but no

2007-09-11T14:01:00.000+02:00

Fakta:
Eg ser altfor mykje på Little Britain.

I dag sa ei av førsteklassejentene noko som tyder på at det faktisk fins ei norsk utgåve av Vicky Pollard. Eg lo høgt og uhemma, tilsynelatande utan grunn. Jaja. Dei finn vel ut at eg er gal før eller seinare.

Og heiter det no eigentleg "ein smil" på nynorsk? spurde eg meg sjølv då eg las gjennom norskleksa vår igår. Veit ikkje eksakt kva sidetal det stod på, men det er heilt sant, det sto skrive i Panorama, du må tru meg. Om du tykkjer eg ikkje er til å lite på, så spør Britt Linn. Ho kan bekrefte begge deler (at det sto "ein smil" òg at eg ikkje er til å lite på).

Elles oppfordrar eg alle til å ta dokosten flittig ibruk. Den er multifunksjonell.

Då har eg brukt opp dagens b.-shite-kvote. Takk for seg!

-Vrede en poffertjes!

Great Expectations

2007-08-17T20:05:00.000+02:00

Velkomen! Du er no inne på bloggen til den lukkelege eigaren av eit Philips microanlegg. Fryd!
Underteikna har òg gått til anskaffing av ein trivselsgris som er grøn og lilla med bittesmå sommarfuglar på. Eg elskar den. Mykje. Dessutan har eg nylig kjøpt to stk pinnedyr (stick insects, spökskräckor, insectos palo, phasmotères, wandelende takken). Størstemann/kvinne (dei er tvekjønna) heiter Børre, evt. Børre-Lise. Den noko mindre utgåva har endå ikkje fått namn, sjølv om eg har fått utrulig mange bra forslag frå bekjente. Namna som står høgst på lista per dags dato er Mr. Nibble, Nicholas Caged og M'Gukolelo. However - dersom du har eit banebrytande forslag, så må du gjerne komme med det. :) Foreløpig kallar eg den berre Incognito. Lite koselig.

Mm.

I morgon er det på'n igjen, på godt og vondt.
Ready to rumble?

Smak av honning

2007-08-03T17:09:00.000+02:00

Sol ute

Sol inne

Sol i hjarte

Sol i sinnet

Sol, berre sol!

Hadde historiens lengste tyle-byge saman med systa senior i går. Det begynte med eit hovudrist og det enkle utsagnet: "Ikkje rist på hovudet med mindre det fungerar."

Jaja, vi har det no spanande... Dei siste dagane har eg blese såpebobler med min høgt elska lærling, motteke uttallige reisedagbøker frå Bård, snakka litt for mykje i telefon, sett litt for mange nederlandske mafiafilmar og ete noko av det mest spesielle eg nokon sinne har smakt; frityrstekt reke-og-oste-chips. Tygg litt på den. Det tek litt tid til å bli vant til smaken, men sjøl då har det ein sterk essens av dynge.

Denne helga jobbar eg på hotellet. På søndag reiser eg til Kongshaug, skal jobbe der ei veke, kjem så attende til Lavik, og akter etter ei vekes tid å vende snuten mot Lepsøy City igjen. Oh, joy!

Gler meg nesten uanstendig mykje til å treffe alle att!

Til den tid, lær den korrekte uttalen på det walisiske landsbynavnet Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch. (Det betyr ganske enkelt "The church of St. Mary in a hollow of white hazel near a rapid whirlpool and near St. Tysilio's church by the red cave")

- Har din sommar vorte som forventa? Har du fått gjort alt du ville/burde/skulle gjere?

Vil forresten nytte anledninga til å gratulere ein kompis av meg med at han tok feil då han for ei stund sida uttalte at han aldri kom til å få seg kjærast:)
And lo, they shall snog!

Moments of happiness

2007-07-23T12:23:00.000+02:00

Idag tidlig, kl. 10.22, las eg den siste setningen i Harry Potter and the Deathly Hallows. Trist og rart, men verdt å feire.
One Night In Bangkok (frå Chess) har spelt seg sjølv non-stop inne i hovudet mitt den siste veka. Prøvde alt frå landeplager som Grace Kelly og Umbrella til heavy rock ballader som Hysteria og Is This Love. Til slutt tok den siste Harry Potter-boka knekken på den. Lenge leve J.K. Rowling.
Britt Linn skal bu på 60-gangen ilag med meg, Karoline og Veslemøy (+ éi ukjend) - og "alle hjerter gleder seg"! On saturdays we'll be throwing all-night rave-parties, and the day after we'll have a nice cup of Earl Grey and discuss the assertions of the authors who wrote Plato and A Platypus Walk Into a Bar: Understanding Philosophy Through Jokes. Sounds pleasant, doesn't it? :)
Denne helga har eg oppdaga fleire tuer med brennesler på eigendommen vår, som eg aldri har sett før. Så klart vart kroppen min betre kjend med dei før eg faktisk fekk sjå dei, og etter mang ein smertefull augneblink, har endeleg dei raude flekkane på unevnelege stader begynt å roe seg.

Elles, så skal eg på UL i slutten av veka. (Mest sannsynlig;)

Lyspunkt

2007-07-16T17:37:00.000+02:00

Dedisert til dei som har alt, men vil ha meir.
Oss dagdrøymarar i mellom... ;)

Mmmmmgotta love it!

Nargles & Such (Obs! OOTP spoilers!)

2007-07-14T21:36:00.000+02:00

Tally ho :)

Idag såg eg Harry Potter and the Order of the Phoenix sammen med Lene og Vibeke. Gode effekter, god musikk, gode avgjerdsler angåande plottet for å få filmen mest mulig sammenhengande - MEN ikkje bra nok. Mangler schwungen og Harry Potter-"spiriten". Følte t.d. at det ikkje kunne brydd meg mindre at Sirius døydde (sorry viss de ikkje visste det, men advarte om spoilers i overskrifta..;). Og det einaste eg kunne tenke på når filmen var slutt, var Mummitrollsangen. Sært nok.

Høgdepunkt: Luna Lovegood, Patronusane, Weasley-kuppet, kontoret til Umbridge og ein overraskande søt Grawp.

Trenger å få nye musikkimpulsar, forresten. Nokon sommarfavorittar?

Ellers. I løpet av dei siste tre månadane har eg mista to av fire kjæledyr. Kanina Zelda døydde av alderdom for ei stund sida, og golden retriveren vår, Tinka, skal avlivast. Stakkars hunden. Begynte å bli stiv, paranoid og så senil at ho faktisk sette tilbake skoa som ho hadde knabba. Og på tiårsdagen hennas, igår, beit ho nabogutten i kjaken. Rett nok ikkje så hardt, men ho ber nesten om å få døy. Og det er vondt. You don't know what you've got till it's gone...

Er det nokon som skal reise på UL i sommar? Vurderer sterkt å ta turen til Haugesund. Kjem an på Vibeke, veiret og pengane.

Vel, vel. Språkjast!

Spot the deliberate mistake:

2007-07-11T19:48:00.000+02:00

Born som spring. Born som ler. Born som leikar. Born som smiler. Born som plukkar blomar. Born som fniser av "tiss" og "bæsj", og tykkjer dei er dei mest spanande orda i verda. Born som vil sitje på ryggen. Born som mobbar andre born. Born som held hender.

Var det noko som skurra i dette herlege sammensuriumet av borneaktivitetar..?

Håper inderleg at du merka det.

Dei siste dagane har eg jobba med vindusvasking og luking i området rundt den lokale barnehagen. Eg har bevitna (og sidan rapportert til barnehagetantene) eit par sjokkerande episodar, og plutseleg lengtar eg ikkje tilbake til barndommen lenger. Ein er så skjør og usikker. Ein trur så lett på det dei andre seier. Er dei mange nok eller viktige nok så har dei nok rett...

Deprimerande, eller hur?

Sorry. Har så altfor god tid til å fundere. Funderer for det meste på heilt uviktige ting. Ting som eg aldri hadde kunne funne på å fundert på før no. Til dømes kva for mannlege skodespelarar eg kan vere villig til å kjøpe svette frå (eller "heitaste mannlege skodespelarar", om du vil...). Dei som topper lista mi er utan tvil Hans Matheson og James McAvoy. Vidare finn eg ut at eg liker dei mykje på grunn av deira magnificent scottish accents. Hot Scots, med andre ord. Tippar at dei ville vore av sterkt avgrensa interesse dersom dei snakka texasdialekt eller erkebergensk... Ikkje klag - eg setter i det minste ikkje utsjånaden først! ;)

Elles har eg lese fire bøker allereie og sett altfor mange filmar. For det meste eventyrfilmar. Yesterday: Hans Christian Andersen - My Life as a Fairytale. Tonight: The Little Mermaid. Saturday: Harry Potter and the Order of the Phoenix.

Ille bra.

Well then. Dette var ein lang post (til å vere meg). For dei spesielt interesserte. Dyr som bryr seg. Takkar deg som las heile innlegget og ønskjer deg ein aldeles praktfull ferie vidare!

Fried ferry, anyone?

2007-06-26T23:25:00.000+02:00

Har ein ikkje noko anna vetigt å ta seg til på Sankthans, kan ein liksågodt grille ei ferje (her: M/F Gloppen).

Bon appétit!

Du ska ittje såva borrrt sumarrrnatta

2007-06-19T19:51:00.000+02:00

Greier ikkje å ta den songen seriøst lenger. Grunna Herborg Kråkevik. Ho provoserar meg som regel noko voldsomt. Må føye til at det eksisterar ting, "issues", som provoserar meg langt meir for tida. Til dømes at eg iløpet av ei natt skifta frå å vere A-menneske til å vere eit godt stykke lenger nede på alfabetet. Dessutan greier eg berre å utføre arbeid som ingen ber meg om å gjere. (Dette forklarar vel ein del, eller hur?) Kva kan eg seie, eg liker å ta initiativ... Føler på meg at dette fort kan verte ei utfordring i jobbsamanheng.

Har offisielt komme over jentefilm-perioden min. (Varte frå midt ut i 1. termin til slutten av 2. termin) I denne tida kunne eg finne på å teikne hjarter eller skrive "I love you" på kladdebøker heilt utan vidare. Dagens tilståelse, godtfolk, I'm coming clean. Men no som eg er ferdig med det er det berre småflaut. Det får eg heller leve med. Slutten av dennne eraen skal feirast med ein tur i det nye bassenget vårt. Samt ein snickers-is. *vrinsk* (Merker at eg feirer det meste for tida. Merker òg at eg driv overforbruk av parantesar.)

Klar for nye eventyr! Bring it on (again)! (understreka av biletet over, der diverse av dei pelskledde dyra frå Sjøtun Zoo er avbilda med sjarmnad og glimt i auga. Føler at det skrik av "Visit Lavik! Purleeease?"-attitude)

Så kom som du er, kjære deg :)

Livet det er helt ålreit

2007-06-10T10:41:00.000+02:00

I går smakte eg Kringla i mitt liv. Grethe Inger er fantastisk flink til å bake. Etter kaffimaten fekk vi ein fin-fin minikonsert med innslag som involverte fresing og mjauing levert av Karoline og Grethe Inger sjølv. Eg har beslutta at eg skal flytte til England og ha te-party tre gonger kvar dag. Dessutan skal eg bli ordentlig feit. Kanskje eg berre skal bake gjærbakst heile dagen. Eller kanskje eg skal gifte meg med ein som kan bake gjærbakst heile dagen. (Desse planane er ikkje endelege, men fortsatt under bearbeiding.)

Eg og KAurlien har i longe tider planlagt gårsdagen. Padle ut om kvelden. Telttur på Holmen. Grilling. Spele fløyter ved solnedgong og soloppgong. Dette hende: Veni, Vidi, Vamoosi. Det var varmt, stikkete og trangt inne i teltet og etter knappe to timers søvn padla vi heimatt. Pinlig.

(Bilder på veg!)

The agony of a choice

2007-06-04T20:02:00.000+02:00

Let it fly in the breeze

And get caught in the trees

Give a home to the fleas in my hair

A home for fleas

A hive for bees

A nest for birds

There ain't no words

For the beauty, the splendor, the wonder
Of my...

Hair, hair, hair, hair, hair, hair, hair

Flow it, show it
Long as God can grow it

My hair

Slik?

Eller slik..?-->

Eg er blitt vant til krøller og langt hår. Det er betryggande å ha noke å gøyme seg bak. Dessutan har det på eit vis blitt "meg". Men eg har ikkje gått inn for å få kort hår på sju vintrar og åtte somrar..! På tide meg forandring? Eg lar håret få ein pause fra kjemikaliane og lar det vekse ut stritt, klypper av overflødige krøller, og - voila! - den nye meg? Ikkje dumt. Men ingenting er avgjort.

So... What say ye?

Those in favour of short hair, say "YAY!"

Those in favour of curls, say "NAY!"

Flattering fryder

2007-06-02T16:21:00.000+02:00

An everyday situation:

Ein person oppdagar ein positiv eigenskap ved ein anna person. Førstnemnde kommenterer denne eigenskapen oppriktig og beundrande. Reakjsonane er stort sett tilnærma ein av desse tre:

Alle dei som står rundt hyler "Jaaa!" og personen med den positive eigenskapen blir overrumpla av smigrande utsagn frå kvar enkelt som bevitna situasjonen.

Dei som står i nærheten tenker LOL eller ROFL, og syns at førstnemnde er ein barnslig spyttslikkar, kan ikkje førstnemnde berre gå vekk, OMG, han/ho er slik ein tapar!
Eit kort takk og noko småfint tilbake. For førstnemnde fisker tydeligvis etter kompliment, den ekle slimålen.

Så klart vi har lyst på kompliment. Vi vil berre sleppe å gje dei...

For dei sosiale normene i landet vårt seier rett og slett at ein ikkje har lov til å gå bort til ein framand og seie at vedkommande har fin bukse. Dersom ein gjer dette, blir ein ansett for å vere anten sosialt uintelligent eller gal.

Stakkars oppmerksomhetshungrige tenåringar visnar nesten bort fordi vi ikkje får lov til å bry oss. Andre tyr til sterkare middel for å få sole seg sine 15 minutt i glansen. Og kva avgjer eigentleg om ein person er meir verd eit kompliment enn andre? Det seiast at den som roser alle roser ingen, men viss berre nokre få får ros er ein med på å skape sjølvsentrerte a-holes. Og det aller verste er at ein diggar dei sjølvsentrerte a-holes'a sjølv om dei er sjølvsentrerte a-holes! Kvar og ein vil bli slik som dei, iallefall vil ein vere i nærheten av dei, og løfte dei endå høgre opp. Kanskje beundraren blir beundra sjøl dersom han beundrar mest og best mulig?

Så. Kva skjer når vi alle er berømte, og vi har fiksa så mykje på utsjåande sitt at alle plutselig er heilt like..?

Prøv å rose medmenneske uten å tenke på kva fordelar eller ulemper det vil ha for din sosiale status. Prøv å tenke gjennom kven som verkeleg trenger eit kompliment - personen som ikkje kan gå ein meter uten at nokon kommenterer at han/ho er deilig, eller den sjenerte personen som må leve på eitt kompliment i halvåret..?

Make the world a better place - kiss someone's ass!
(figure of speech)

Sakn

2007-05-30T20:13:00.000+02:00

Dei aller fleste er vel einige om at programma som går på NRK klokka 18.00 kvar kveld stort sett berre er søppel. Unnataka er dei gode gamle schlagerane som går i reprise for førtiørtande gong, t.d. Mummidalen og Astrid Lindgren-seriane. Og takk og pris for det. For av nyare dato er det berre KatjaKaj & BenteBent som held mål. Kjem iallefall ikkje på nokon andre i farta.

Så... Har eg vokse fra barnetv eller har barnetv vokse fra meg?

Eg stemmer for at NRK lagar eit meir variert program som foreldre og storesysken kan sjå på utan å bli flaue, program som vi alle gledar oss til å sjå. Heilt alvorlig, eg hadde klart meg finfint uten både Fimlene, Pysjpopbaluba og Barnas Supershow, berre -

GJE MEG KYKELIKOKOS TILBAKE!

Tickety-boo (sagt med ein god porsjon pessimisme)

2007-05-23T17:39:00.000+02:00

Enkelte oppvakte lesarar har kanskje merka at eg sjelden skriv om ting eg har gjort/gjer/kjem til å gjere. Har alt for mange meiningar til å få gjort så mykje. Og eg meiner ting som oftast ganske høglytt. Iallefall når eg er i nærleiken av Endre eller Ole Malvin. Her om dagen sa sistnemnde at eg ville gjort meg bra som mann. Skjønner ikkje heilt kva han meinte med det. Trur ikkje han heilt skjønner kva han meinte med det heller. Venter fortsatt på utdjuping. Forhåpentligvis ei unnskyldning og.

Men hei. Gjett kva som skjer imåro..?

Jepp, mhm. Du gjetta rett. Gjennomgang av Romeo and Juliet. Eg er Juliet, har ikkje pugga hardt og intenst på replikkane og kjeme mest sannsynlig til å dø. Sånn skikkelig.

Romeo & Juliet, told in fewer words:
Romeo : Oh, Juliet!
Juliet: Oh, Romeo!
Romeo: Oh, Juliet!
Juliet: Oh, Romeo!
Romeo: Oh, Juliet! (dies)
Juliet: Oh, Romeo!......Romeo?......Dammit.
_THE END_

Tenker eg skal begynne å teikne ein kvardagsgraf. Den skal ha med arbeidsinnsats, humør og stressfaktor. Det trur eg blir givandes. Kjenner det var godt å blogge no. Mmmm. Har skrive teaterkritikk og vore litt flink idag. Men så har eg vore veldig uflink på tentamen, så det er ikkje heilt i vater endå. Tenkte eg skulle vere flink og lese naturfag etter at eg har konsumert litt mat. Og med mat meiner eg Rune sin grandiosa.

This goes out to all the people with the emotional range of a teaspoon:

2007-05-21T13:16:00.000+02:00

Godta at folk er forskjellige, for søren!

:)

Høyr på "The Wind" av Cat Stevens, forresten.

Finast.

2007-05-19T15:10:00.000+02:00

Mi kjære sambuarske (her avbilda med eit av hybeldyra våre) fyller sytten år i dag!

GRATULERER!

Søt? M-hm!

MANN, eg er så glad for at eg har fått bu på rom med henne! Ho tåler mine überhypre stunder og taklar mine nedfor stunder på ein utrulig fin måte. Kanskje tåler ho alt for mykje. Vibeke har nemlig det roligaste og mest likandes vesenet. Og det må nevnast at ho har ei aldeles nydelig sangstemme og er veldig flink på gitar. Smuligens den neste Eva Cassidy (bortsett fra den delen der ho dør av kreft..).

For you there'll be no crying

For you the sun will be shining

‘Cause I feel that when I'm with you

It's alright, I know it's right

And the songbirds keep singing

Like they know the score

And I love you, I love you, I love you

Like never before

To you, I would give the world

To you, I'd never be cold

‘Cause I feel that when I'm with you

It's alright, I know it's right

And the songbirds keep singing

Like they know the score

And I love you, I love you, I love you

Like never before

YVibeke = lovely+loving+lovableY

Forlangar eg for mykje, kanskje, hmm..?

2007-05-13T17:10:00.000+02:00

Eg skal bli prinsesse i eit eventyr når eg blir stor. I den anledning ønsker eg meg ei lang sandstrand og ein djupblå kjole.

Det er alt.

Truser

2007-05-07T17:37:00.000+02:00

Eg ser eigentle ikkje på meg sjølv som ein særlig prippen person. Eg kan glatt ete ein sjokolade som har dotte på bakken (kjeme så klart litt an på sjokoladen) og lar maur og vevkjerringer få fri passasje over leggane mine viss eg sitte i graset, etc.

Men viss eg ser så mykje som antydning til boxer eller truse over bukselinninga til noken, føler eg rett og slett eit overveldande ubehag. Det går heilt fint å sjå andre i undertøyet, ja, eg tolererer å sjå røyrleggarsprekkane til folk - men sånn reint buksemessig, tykkjer eg at det er beire å vise for mykje bukse enn for mykje underbukse.

Over lang tid har eg ignorert denne kjensla, men i det siste har det bobla opp mot overflata. Eg taklar det rett og slett ikkje. Har aldri snakka med noken om dette før. Kanskje fordi eg ikkje har klart å uttrykke problemet før i skrivande minutt. Faren er så klart at folk bevisst vil begynne å sægge etter å ha lest denne posten, som rein provokasjon.

*grøss*

Ver miskunnsame - vis nåde!

Nei, takke meg til burka.

2007-05-02T12:34:00.000+02:00

Eg er til alle tider omringa av vakre menneske.

Veldreide kvinnfolk og staute mannebein sirklar kvarandre inn som rovdyr og byttedyr. Dei flekkar av seg plagg for plagg for å vinne merksemd frå motsett kjønn.

Naken hud er gøy, eller hur? Helst fast naken hud, dog. Viss du først skal vise noke, må du jo ha noke som er verd å vise fram.

Bæsj... All denne utsjånadsfikseringa og presset til å vise hud provoserar meg. Det burde ikkje vere normalt at 12-åringar byr på seg sjølv som hårnibeib89 på nettet! Kva seier de til at vi gjeninnfører litt moral i verden? (http://no.wikipedia.org/wiki/Moral)

Dagens skjønnleiksideal er totalt forskrudd. Ein forvekslar sjarm/utstråling med sex appeal og tek dei med perfekte smil og pene tenner for å vere gode menneske. What happened to the beauty within..? Når ein er ung prøver ein å sjå ut som og oppføre seg som dei som er eldre, og då ein endeleg har oppnådd denne alderen skal ein resten av livet strebe for å greie å halde seg der. Muy mongo...

Sjå "The Calendar Girls"!

Eg håper eg får mange smilerynker. :)

Fred.

Småting - store gleder

2007-04-24T16:39:00.000+02:00

Dette gjer kverdagen min beire:

Når

Karoline lagar lydeffekt fra filmen "Psycho". Stikkord: kniv, dysj...
Camilla uttalar "Hihi" når ho ler
Endre seier hurra og gjer ettelleranna fancy med knyttneven
Kristine A dansa eller gjer et tappert forsøk på å sei "promenere" på rett måte
Kristin N ler høgt og hjertelig når alle andre er ferdige med å le
Ole Morten kalla meg "småen", Camilla kalla meg "pillegull" og tante Rigmor kalla meg "nuffen"
Marius klappa meg på håve
Skills Ottar snakka med seg sjøl og trur at ingen høyre han
Ragnhild slår over på ursaognamaol
Jørdi snakka britisk
Kai/Chris/Kristoffer/Ole Morten trur dei er sterkare enn meg (arse if! *knegg*)
Vårin og Synøve legge om te bergensk
Ole Malvin ser ut som ein teletubbie uten sjøl å vere klar over det
Synnøve nyser i falsett
Guri veit ka eg føler uten at eg har sagt nåke
Marius og Ole Malvin leika med såpebobler
Vibeke does the penguin walk!

"There is no such thing as a moral or immoral book. Books are well written or badly written. That is it."

2007-04-07T15:36:00.001+02:00

Oscar Wilde sin einaste roman, "The Picture of Dorian Gray", utgitt i 1890 (her avbilda sammen med Lille Python, jentepusen i huset). Ferdiglest klokka 02.37 i går natt.

Skal forresten skaffe meg pinnedyr igjen! :) Har mange gode forslag til navn, men greier ikkje å bestemme meg. Hjelp..?

Mine favorittar:

Sir Hugo
Lady Nibble
Børre
N'Gukolelo
Mr Floppy
Strangely Brown

Camilla Samnøy har blogg! (Link te høgre ein plass..:)

Krims?

2007-04-01T20:56:00.000+02:00

Krims (amerikansk “r”): ein organisme, evt. ein tingest, som er ein sammenkomst av uhorvelige mengder pels, og dermed utøver ein uimotstålig tiltrekningskraft på meg og mi søster.

Dersom definisjonen ovanfor ikkje seier deg noko, studer biletet ved sida av.

Ingen reaksjon? - What the hey?!?!

This is The Krims (yes, capital k), den første i rekka. Vi møtte den i Skottland og kunne simpelten ikkje forlate den. Den har vore grunnlag for mang ei hyperventilering.

Onomatopoetikon er essensielle ved beskriving av ordet krims, eller krimsar generelt. Når ein møter på ein krims vil ein instinktivt utstøte anten ”Hnyngh!”, ”Hiiiihgnuff!” eller ”Acoshiwoshiwoshiwoshiwoshi..(fade away)”. Snøftelydar kan òg forekomme.

Mons - ein annan krims. Ein uanstendig feit katteklump, som størrelsesmessig for lengst har kryssa grensa til å vere liten hund. Alvorlig talt. Du kan ikkje seie at du ikkje føler eit intenst behov for å knefte på denne hårballen..!

Denne posten vil eg sjå tilbake på når eg er down and blue. Hjertemedisin. Herrlich! Ingenting er meir tilfredsstillande enn ein real omgang krimsekos (bortsett fra kanskje å blåse såpebobler og å klyppe hekk).

Til slutt, eit herlig Star Wars-sitat:

“If You Only Knew The Power Of The Darkside…
(breathe……kooooff……pschhh…..)” - Darth Vader

Sol, ski og sure sokkar

2007-03-28T12:42:00.000+02:00

Herlig dag igår!

Eit bilde seier meir enn 1000 ord, heitest det. Her følger altså bilder verdt omtrent 5000. Nyt! :)

Imsdal for lives!

Grøss. Bloggtikken.

2007-03-24T17:23:00.000+01:00

Jaujau. Har blitt tikka av tre forskjellige personer; Lene, Karoline og Håkon. Men gidder ikkje å skrive 3 x 6 (= 18) rare ting om meg sjøl. Er eigentlig ikkje så myke rart med meg. Normal og ytst stabil person. Well, well.

Here goes:

Har aldri greidd å seie alfabetet fort uten å nøle cirka mellom g-k og p-v. Elles, så må eg ha talklokker for å kunne seie tida. Have mercy; ikkje prøv ut noke av dette på meg, får grasalt dårlig sjøltillit av det.

Lærte ikkje å snyte meg skikkelig før eg var 12 år. Klandrer ikkje mamma. Det var vel andre ting ho fokuserte meir på under oppdragelsen. Slik som å kunne knyte skoa. Eg var ein reser på skoknyting, skal eg sei deg!

Er utrulig glad i barneleiker. Men har aldri vore noke spel eller konkurranse-entusiast. Viss eg er skikkelig med i eit spel, er det garantert fordi eg er hyper. Ein anna sosial "flaw" er at ikkje kan småprate. Ligg ikkje naturlig for meg å kommentere veiret. Viss ein samtalar med meg er det ein stor sjangse for at eg enten er djuptgåande eller at eg er hyper til tusen. Sistnevnte forekjem desverre oftast.

Små irriterande uvaner som alle kjenningar vil legge merke til før eller seinare: Knekker med tærne konstant når eg ser på film. Hyper når alle andre er fullstendig avbalanserte. Plystrer dagen lang. Legger om til østlandsk, engelsk, arendalsk eller liknande litt for ofte. Grunnen er at eg ikkje artikulerer forståelig på sognemål, så for å unngå "Hæ?"-"Hæ?!"-situasjonar knotar eg i overdrevne mengder. Etc. Du er velkommen til å legge til fleire uvaner samt kjennetegn.

Då eg var elleve datt eg i ei steintrapp og fekk ei forskyvning i ein av virvlane i nakken. Viss eg bevegde for mykje på håve kom nerver og blodårer i klem og det svartna for meg. Difor fekk eg ikkje lov til å heade ballar, stupe kråke, slå salto under vatn, og slike ting som det er status å kunne gjere når ein er på den alderen. Er fortsatt forsiktig med dette.

Flauast - Er veldig hårfiksert. Dette går til tider stygt utover...enkelte. Men sjøl kan eg ikkje fordra at folk klappa meg på håve.

Ein sjuande ting:

Er imot alt som heiter kjedebrev/mail/meldingar. Av gammal vane kjem eg til å bryte denne òg. Det heldige med denneer at eg ikkje får verken sju års ulykke, uhorvelig med tarmgass eller hockeypulver i posten.

Cry your eyes out, babies, and cast upon me all the curses you know of - men eg sender ikkje tikken videre. Forhåpentligvis vil deke respektere meg for den festbremsaren eg er.

De vrede en houd van! ;)

Når alt blir snudd 360 grader...

2007-03-21T16:55:00.000+01:00

Idag.

Solskin og heitt (what the hey-?)

Sa til Jorunn at ho måtte roe ned på nyfikenleiken sin, og så gjorde ho det

Takka nei til å gå tur til fyret til fordel for rydding av rom

Jon Anders sin IQ har ifølge han sjølv stege drastisk iløpet av ettermiddagen

Eivind har gått i beige, uten hue, og tilbudt seg å fortelle meg ufine fakta om seg sjøl (ta kontakt dersom du vil vite meir om hans første kyss, som seksåring.)

Eg har vore stille i skummelt lange periodar av gangen

Har ikkje hatt energiutbrudd i heile dag

Diskutert alternative idrettar med Bård og Kosesoppen (døme: stilleståande lengde m/telemarksnedslad, spydsymjing, 1000 m haiking, hesteskokast med hest og liten cowboy og kajakk-karate)

Føler ikkje eit intenst behov for å vere klassesosial. Difor blir det ikkje bowlings på meg

Skills Ottar skal spele Mario, Vårin er skilpadde, og eg samt Veslemøy er med i hoffet i sommarfugldansen. Eg undrast - kordan bestemte dei seg for kem som skulle vere kem?

Har vore ein rar dag. Trur Nick Drake kan vere skuld i dei fleste punkta på denne lista.

Ting som har gått opp for meg dei siste dagane:

Vil ikkje bli 18, men liker ikkje alternativet.

Vi menneske er vannvittig primitive og flaut dårlige til å skjule det.

Bursdagar er litt som kvinnedagen - den einaste dagen ein bevisst blir behandla med respekt.

Liste over folk som forstår meg:

Kristin N

Gulrota i enden av tunnelen

2007-03-09T18:28:00.000+01:00

Oh, crappy day.

Er ferdig med å vere lite forberedt til prøver, høyrer du?!

Har oppført meg tåssje i heile dag og føler at mitt dårlige humør desverre kan ha skapt ein liten dominoeffekt. Beklager, mine kjære børn..! Eg har gått og sparka meg sjøl i rompa mentalt i fleire dagar no fordi eg er så elendig til å prioritere - og eg veit det! Skammar meg. Men eg liker å tru at ting vil forbedre seg framover, etter kvart som fuglesongen blir heftigare og blomstrane blir fleire og eg kan gå barbeint i graset uten å få naglebitt.

Til slutt -

"Hvad gør det vel at man maa springe hele dagen igjennem naar man kommer hjem til kvelds..?"

:)

Go do your duty!

Vakantie!

2007-02-25T20:44:00.000+01:00

Dette skjer med mine naboar:

Ferie.

Systa.

Broderskipet.

Mams&pappa.

Store mengder mat.

Absolutely Fabulous.

Har tru på at dette blir ein herlig ferie!:)

***

Always check for ferrets before sitting!

Love, luuurve, loave, loaff, etc...

2007-02-17T14:52:00.000+01:00

Som den patetiske single personen eg er, lever eg på andre sine kjærleiksliv. Eg sukka "Åååååh, så søtt!" gjentekne gonger under jentefilmen vi såg på torsdag. Eg tok meg sjølv i å sei meg einig når alle etter filmen stønna at dei ville ha kjæreste. Eg høyrer på gamle slagerar og drømmer meg sjølv inn i ei hovudrolle i ein eller annan klissemusikal. Eg syns det er spennande å høyre kven som har noke på gong med kven. Eg liker å koble andre sammen.

Gross!

Har fortsatt ikkje lyst til å kaste meg inn i the Game of Love. Er redd for at jakten skal vere meir spennande enn akten (omtrentlig Kai-sitat. Eg tenker på "akten" som eit forhold, mkey, ikkje noke seksuelt). Jaja. Come what may.

Som eit resultat av hypre fjortisfakter, har eg begynt å spørre mine medelevar korleis foreldra deira møttest. Min favoritt så langt er historien til Synøve sine foreldre:) Skal etter kvart velge ut ei topp 5 liste over dei søtaste historiane. Oh, joy!

Korleis møttest DINE foreldre?

Bilde som ein kontrast til alt det sukkersøte:

Für Karoline

2007-02-14T14:51:00.000+01:00

Karoline
Karo
Karo-g8r
Spilling
Schpilling
Spilling my fattio
Gymsokk
Darling
Linen
Sunshine
Pumpkin
Nusk
Nerd
Daddeline
Nicelegs
Prettyface
Knuppulf
Vidar
Jan-Tore

...
osn (og så nedover)
...

Det kan vere vanskelig å forstå at ein person med så mange talent, samtidig skal kunne ha kapasitet til å romme ein så herlig personlighet. Karoline imponerer (importerer/imprignerer) gong på gong, drar fram side på side; og alle er fargerike og knasne! It's magic!

Og idag er det bursdag baby yeah! Karoline har blitt 17, noke eg absolutt respektera heilt ytterst i fingertuppane.

Eg er blitt dratt inn i dei innerste sirklane av Karolines KjerneKameratskap (KKK). Ho har ein vannvittig magnetisme (evt. utstråling) som er nærmast uimotståelig. Eg blir trekt mot henne som ei spyfluge mot ein hestelort. Eller som ein møll til ei utelampe. Helst. Istaden for å drepe eller skade meg, har ho teke særs godt vare på meg. Eg anbefalar henne på det varmaste - join KKK!

For beire beskrivelse av Karoline, spør google - http://www.googlism.com/index.htm?ism=Karoline&type=1

Herlig at ho har bursdag på valentinsdagen, eller hjartedagen. Slenger inn ei blodpumpe til ære for Karoline, hennas 17 år og 14. februar generelt!

Håper dagen din har blitt slik du ville ha den, og forhåpentligvis beire. Du fortjener alt det vi har å tilby deg. Du er ein hemskt god venn og eg setter utrulig pris på deg! Happy Birthday!

Lots of love and stuff.

Burnout?

2007-02-09T17:24:00.000+01:00

Here are some of the symptoms:

1. Chronic fatigue - exhaustion, tiredness, a sense of being physically down
2. Anger at those making demands
3. Self-criticism for putting up with the demands
4. Cynicism, negativity, and irritability
5. A sense of being besieged
6. Exploding easily at seemingly inconsequentinal disturbances
7. Frequently headaches and gastrointestinal distrurbances
8. Weight loss or gain
9. Sleeplessness and depression
10. Shortness of breath
11. Suspiciousness
12. Feelings of helplessness
13. Increased degree of risk taking

Dear, oh, dear. What to do..?

Laughter therapy!!!

Blessed are those who can laugh at themselves, for they shall never cease to be amused.

Winston Churchill: "If you're going through hell, keep going."